Գլխավոր էջ
Գլխավոր էջ
Հայերեն | Русский    Կայքի քարտեզը
RSS News RSS
  Հրատարակչի կողմից
Հետահայաց Հետահայաց
Ամսվա քրոնիկա և համարի տեսություն Ամսվա քրոնիկա և համարի տեսություն
Աշխարհն ամսվա ընթացքում Աշխարհն ամսվա ընթացքում
Հայրենական մտքի գոհարներ Հայրենական մտքի գոհարներ
Քաղաքականություն Քաղաքականություն
Աշխարհաքաղաքականություն Աշխարհաքաղաքականություն
ԱՊՀ ԱՊՀ
Պետություն և իրավունք Պետություն և իրավունք
Հասարակություն և իշխանություն Հասարակություն և իշխանություն
Տնտեսություն Տնտեսություն
Բանավեճեր Բանավեճեր
Գիտություն և կրթություն Գիտություն և կրթություն
Մշակույթ և արվեստ Մշակույթ և արվեստ
Պատմություն Պատմություն
Քաղաք և գավառ Քաղաք և գավառ
Քաղաքական դիմանկարներ Քաղաքական դիմանկարներ
Հուշեր Հուշեր
Մեջբերումներ դասականներից Մեջբերումներ դասականներից
Մամուլ. հետաքրքիրն ամսվա ընթացքում Մամուլ. հետաքրքիրն ամսվա ընթացքում

 Հոդվածներ


Մեջբերումներ դասականներից

Մեջբերումներ դասականներից
Հուլիս 2008, N 4

Հրեաների մասին

 


«Հրեաները պատկանում են մութ և վանող ուժին: Ով գիտի, թե որքան բազմամարդ է այդ խառնախումբը, ինչ միասնական են նրանք և ինչ հզորություն կարող են ցուցաբերել իրենց սերտ միաբանությամբ»:
 
Մարկոս Ցիցերոն (մ.թ.ա. 106-43թթ.)

 

 

«Դժվար թե երկրի վրա գտնվի մի տեղ, ուր չեն կառավարում հրեաները... Հրեական ցեղը կարողացել է արդեն ներթափանցել բոլոր պետություններ, և հեշտ չէ գտնել մի այնպիսի տեղ ողջ աշխարհում, որն այդ ցեղը զբաղեցրած և իր իշխանությանը ենթարկած չլինի»:

Ստրաբոն /մ.թ.ա. 64-63–մ.թ. 23-24թթ

 

 

«Սիրիական թագավոր Անտիոք Էպիֆանեսի բարեկամ պետությունները խորհուրդ տվեցին նրան գլխովին կոտորել հուդաներին, «քանի որ բոլոր ժողովուրդների մեջ նրանք միակն են, որ չեն ուզում մերձենալ ոչ մի այլ ժողովրդի հետ և բոլորին նայում են իբրև իրենց թշնամիների»: Եգիպտոսից դուրս գալուց հետո, պատմում է Դիոդորոսը, նրանք բնակություն են հաստատում Երուսաղեմի մոտ և «հրեական ժողովուրդ կազմավորելով` իրենց միջավայրում ժառանգաբար փոխանցում են ատելությունը մարդկանց նկատմամբ»:

Սիկուդ Դիոդորոս /մ.թ.ա. 30–մ.թ. 20թթ./

 


«Քանի դեռ ասորեստանցիները, միդիացիներն ու պարսիկներն էին տիրում Արևելքին, հուդաները նրանց ենթակաների առավել արհամարհելի մասն էին: Այն բանից հետո, երբ իշխանությունն անցավ մակեդոնացիների ձեռքը, Անտիոք արքան փորձ արեց վերացնել նրանց սնահավատությունը և նրանց մեջ մտցնել հունական սովորություններ` վերադաստիարակելու համար այդ զզվելի ժողովրդին: Հրեաները պիղծ են համարում և արհամարհում են այն ամենը, ինչ մեզ համար սուրբ է, և անում են այն, ինչը մեր զզվանքն է առաջացնում»:

Կոռնելիոս Տակիտոս /մ.թ. մոտ 56-117թթ./

 

 

«Այս ինչ թալան է ու ինչպես են ջհուդները քերթում աղքատների կաշին, որոնք այլևս չեն կարող հանդուրժել դա...
Գթա՛ նրանց, Աստված: Հրեա վաշխառուներն արագ արմատ են գցում անգամ փոքր գյուղերում, և եթե նրանք հինգ ֆլորին պարտք են տալիս, ապա վեց անգամ ավելի գրավ են պահանջում: Տոկոսներից նրանք տոկոս են վերցնում և այս ամենից` էլի մեկ անգամ տոկոս, այնպես որ, խեղճը կորցնում է այն ամենը, ինչ ուներ: Այս ամենն անցնում է չափ ու սահման, և այլևս համբերել անհնար է»:

Էրազմ Ռոտերդամցի /1466-1536/ հումանիստ:

 

 


«Ջհուդները մի ցեղ են, որ այնքան ուժեղ վարակ է տարածում, բարոյապես այնքան բորոտ ու վտանգավոր, որ արժանի են, որպեսզի նրանց ոչնչացնեն մինչև ծնվելը... Ջհուդները միշտ ստոր, ստրկամիտ, անազնիվ, մեկուսի, ինքնամփոփ, այլ ժողովուրդների հետ շփումներից խուսափող ժողովուրդ են, որոնց հետապնդում են գազանային արհամարհանքով` դրանով իսկ իրենց հանդեպ առաջ բերելով միանգամայն արժանի քամահրանք իրենց կողմից»:

Ջորդանո Բրունո /1548-1600/

 

 

«Ես գերադասում եմ իմ երկրում տեսնել մահմեդականների ու հեթանոսների, քան ջհուդների: Վերջինները խաբեբաներ ու խարդախներ են: Ես արմատախիլ եմ անում չարիքը, ոչ թե բազմացնում. նրանք բնակություն հաստատելու և իրենց գործերը դասավորելու թույլտվություն չեն ստանա, չի լինի նրանց համար Ռուսաստանում ո՛չ տուն, ո՛չ առևտուր, որքան էլ նրանք ջանան և փորձեն գնել ինձ մոտ կանգնած աստիճանավորներին»:
 
Պետրոս Առաջին /1672-1725/

 

 

«Հրեաները ոչ այլ ինչ են, եթե ոչ տգետ, քամահրելի և բարբարոս մի ժողովուրդ, որը հնուց ի վեր միավորում է ամենակեղտոտ շահախնդրությունը նողկալի սնահավատության ու այն բոլոր ժողովուրդների հանդեպ անհաղթահարելի ատելության հետ, որոնց մեջ նրանց հանդուրժում են ու որոնց հաշվին նրանք հարստանում են: Նրանք ամենաչարակամ և ամենասկանդալային ժողովուրդն են փոքր ժողովուրդներից. նրանք ստորաքարշ են, երբ անհաջողության մեջ են, և մեծամիտ են, երբ գործերը բարգավաճում են»:

Ժան Ֆրանսուա Վոլտեր /1694-1778/

 


Այն բոլոր երկրներում, որտեղ մեծ թվով հրեաներ են բնակություն հաստատել, նրանք իջեցրել են դրանց բարոյական մակարդակը, առևտրային ազնվությունը, նրանք մեկուսի են պահում իրենց և ձուլման չեն ենթարկվում: Նրանք ծաղրում և փորձում էին խափանել քրիստոնեական կրոնը: Նրանք պետություն հիմնեցին պետության մեջ և իրենց նկատմամբ ընդդիմության դեպքում ձգտում են մահու չափ խեղդել երկիրը ֆինանսական առումով: Եթե մենք, Սահմանադրության ճանապարհով, չհեռացնենք նրանց /Միացյալ Նահանգներից/, ապա ոչ ավելի, քան երկու հարյուր տարի անց նրանք վեր կսլանան մեծ թափով, գլուխ կբարձրացնեն, կկլանեն երկիրը և կփոխեն մեր կառավարման ձևը: Եթե դուք նրանց չհեռացնեք, ապա ոչ ավելի, քան երկու հարյուր տարի անց մեր սերունդները կաշխատեն նրանց դաշտերում` նրանց սնունդը ապահովելու համար, այն ժամանակ, երբ հրեաները կշփեն ձեռքերը փոխանակման գրասենյակներում: Ես ձեզ զգուշացնում եմ, պարոնայք, որ եթե դուք չհեռացնեք հրեաներին ընդմիշտ, ձեր երեխաները կնզովեն ձեզ ձեր գերեզմաններում»:

Բենջամին Ֆրանկլին /1706-1790/

 


«Նրանք ժամանակակից աշխարհում գլխավոր խռովարարներն են... Նրանք մարդկության գիշանգղներն են... նրանք պետություն են կազմավորում պետության ներսում: Անկասկած, նրանք օրինապաշտ քաղաքացիներ չեն... Չարությունը նրանց մեջ բխում է ոչ թե առանձին անձանցից, այլ սույն ժողովրդի բուն էությունից... Հրեա ազգի գործունեությունը Մովսեսի ժամանակներից ի վեր, իր ողջ նախատրամադրվածությունից ելնելով, հանգում է վաշխառության ու դրամաշորթության... Ֆրանսիական կառավարությունը չի կարող անտարբեր դիտել, թե ինչպես է ստոր, նսեմացած, ամեն տեսակ հանցագործության ունակ ազգն իր բացարձակ տիրապետության տակ վերցնում հին Էլզասի երկու հիասքանչ գավառները: Հարկադրված ենք հրեաներին դիտել որպես ազգ և ոչ թե աղանդ: Դա ազգ է ազգի մեջ... Ես կուզենայի որոշակի ժամանակով զրկել նրանց գրավի դիմաց փոխառություն տալու իրավունքից, որովհետև ֆրանսիական ժողովրդի համար չափազանց ստորացուցիչ է պարտավոր լինել այդ ստոր ազգին: Հրեաներն ամբողջ գյուղեր են վերցրել. նրանք կրկին ստրկություն են մտցրել. դրանք ագռավների իսկական երամ են: Հրեաների պատճառած վնասն առանձին անհատներից չի բխում, այլ ընդհանրապես ամբողջ այդ ժողովրդից: Դրանք որդ ու մորեխ են, որ ամայացնում են Ֆրանսիան:
Ես որոշեցի ուղղել հրեաներին, բայց ես չեմ ուզում, որ նրանք իմ պետության մեջ ավելին լինեն, քան կան: Ես անում եմ ամեն ինչ, որ ապացուցեմ արհամարհանքս աշխարհի այդ ստորագույն ազգի նկատմամբ:
Հրեաները ազգ են, որ ի վիճակի են ամենասարսափելի հանցագործությունների: Ես ուզում էի նրանցից քաղաքացիների ազգ ստեղծել, բայց նրանք պիտանի չեն ոչնչի, բացի գործածված իրերի առևտրից: Ես ստիպված եղա օրենք հռչակել նրանց վաշխառության դեմ, և Էլզասի գյուղացիները երախտապարտ եղան ինձ:
Փիլիսոփայական ուսմունքներով ջհուդների բնավորությունը չես փոխի, նրանց համար բացառիկ, հատուկ օրենքներ են պետք:
Ջհուդներին զզվանքով են վերաբերվում, բայց պետք է խոստովանել, որ նրանք իսկապես զզվելի են. նրանց նաև արհամարհում են, բայց չէ՞ որ նրանք արհամարհանքի էլ արժանի են»:

Նապոլեոն Բոնապարտ (1769-1821)

 

«Ինչ կլիներ, եթե Ռուսաստանում ոչ թե հրեաները լինեին երեք միլիոն, այլ ռուսները, իսկ հրեաները լինեին 80 միլիոն. ինչի՞ կվերածվեին ռուսները նրանց մոտ, և ինչպես կարհամարհեին նրանց: Թույլ կտայի՞ն արդյոք համեմատվել իրենց հետ իրավունքներով: Միանգամից ստրուկների չէի՞ն վերածի: Ավելի վատ. կաշիները լրիվ չէի՞ն քերթի: Մինչև վերջնական ոչնչացում. հիմնովին չէի՞ն ծեծի. ինչպես անում էին հնում. իրենց հին պատմության մեջ, այլ ժողովուրդների հետ:
Մեր ծայրամասերում հարցրեք բուն բնակչությանը, թե ինչն է առաջ մղում հրեաներին ու ինչն է առաջ մղում այդքան դարեր: Միահամուռ պատասխան կստանաք՝ անխղճությունը. դարեր շարունակ նրանց առաջ է մղել միայն անխղճությունը մեր հանդեպ և միայն մեր քրտինքով ու արյամբ հագենալու ծարավը:
Ցույց տվեք ուրիշ որևէ այլ ցեղ ռուս այլազգիներից, որն, իր սարսափելի ազդեցությամբ, այդ իմաստով կարողանար հավասարվել հրեային: Չեք գտնի. այդ իմաստով հրեաները պահպանում են իրենց ողջ ինքնատիպությունը մյուս ռուս այլազգիների մեջ, իսկ դրա պատճառը, իհարկե, նրա «ստատուս ին ստատուսն» է (պետություն պետության մեջ), որի ոգին շնչում է հենց անխղճությամբ այն ամենի հանդեպ, ինչը հրեա չէ. այն անհարգալից վերաբերմունքով ամեն տեսակ ժողովուրդների ու ցեղերի ու ամեն տեսակ մարդկային արարածի հանդեպ, ով հրեա չէ:
Երկրի երեսին քառասուն դարեր. այսինքն, մարդկության պատմության ողջ ընթացքում, այն էլ այդքան հոծ ու անսասան միասնությամբ, գոյություն ունենալ, այդքան անգամ սեփական տարածքը, սեփական քաղաքական անկախությունը, օրենքները, անգամ համարյա թե հավատը կորցնել, կորցնել, բայց և ամեն անգամ կրկին միավորվել, կրկին վերածնվել վաղեմի գաղափարով՝ թեև այլ տեսքով, կրկին ստեղծել օրենքներ ու գրեթե հավատ – չէ, նման կենսունակ ժողովուրդը, նման անսովոր ուժեղ ու եռանդուն ժողովուրդը, աշխարհում նմանը չունեցող ժողովուրդը չէր կարող գոյություն ունենալ առանց «պետություն պետության մեջ»-ի, որը նա պահպանել է միշտ ու ամենուր, իր հազարամյա ամենաահավոր ցրումների ու հալածանքների ժամանակ...
Նյութի էության ու խորքի մեջ չթափանցելով՝ կարելի է պատկերացնել այդ «պետություն պետության մեջ»-ի թեկուզ և որոշ հատկանիշներ, ծայրահեղ դեպքում՝ գոնե արտաքնապես: Այդ հատկանիշներն են. օտարացածությունն ու տարօրինակությունը կրոնական դոգմայի մակարդակով, չմիախառնվածությունը, հավատն առ այն, որ աշխարհում միայն մի ժողովուրդ գոյություն ունի՝ հրեան, իսկ մյուսները թեև կան, բայց միևնույն է՝ պետք է համարել, որ չեղածի հաշիվ են...
«Դուրս արի ժողովուրդների միջից և կազմիր քո առանձնյակը, և գիտցիր, որ այդ ժամանակից դու միակն ես Աստծո համար, մյուսներին վերացրու, կա՛մ ստրուկ դարձրու, կա՛մ շահագործիր: Հավատա հաղթանակին ամբողջ աշխարհի վրա, հավատա, որ ամեն ինչ կհնազանդվի քեզ... Իսկ մինչ այդ ապրիր, խորշիր, միավորվիր, և շահագործիր, և սպասիր...»:
Ահա այդ «Պետություն պետության մեջ» գաղափարի էությունը, այնուհետ՝ նաև, իհարկե, ներքին էությունը, գուցեև խորհրդավոր օրենքները, որ պաշտպանում են այդ գաղափարը... Այդ «պետություն պետության մեջ»-ը միայն հալածանքներին ու ինքնապահպանման զգացումին վերագրելը բավական չէ... Աշխարհի ուժեղագույն քաղաքակրթությունները չկարողացան հասնել այդ քառասուն դարերի կեսին անգամ և կորցրին քաղաքական ուժն ու ցեղային կերպարը: Այստեղ գլխավոր պատճառը միայն ինքնապահպանումը չէ, այլ նաև մի ինչ-որ գաղափար, որ առաջ է շարժում ու իր հետևից տանում մի ինչ-որ համաշխարհային ու խոր բան, ինչի մասին մարդկությունը գուցե դեռ ի զորու չէ ասելու իր վերջին խոսքը»:

Ֆեոդոր Դոստոևսկի (1821-1881)

 

 «Ստուգման ենթարկեք 50 ամենահարուստ հրեա ֆինանսիստներին, որոնք պատերազմներ են «կերտում» սեփական շահույթների համար, և պատերազմները կվերանան»:

Հենրի Ֆորդ (1863-1947)

 

Share    


Copyright 2008 Կայքի նյութերի մասնակի կամ ամբողջական օգտագործելու ժամանակ ակտիվ հղումը Ազգային Գաղափար-ին պարտադիր է:
Խմբագրության հասցեն: ՀՀ, ք.Երեւան, Այգեստանի 9-րդ փող., տ.4
Հեռ.`: (374 10) 55 41 02, ֆաքս` (374 10) 55 40 65
E-mail: [email protected], www.nationalidea.am